Browsed by
Month: mei 2011

In Memoriam

In Memoriam

Michel heeft ons verlaten.

Michel Bourgois, Nationale Ondervoorzitter van de Sint-Vincentiusvereniging en onvermoeibare animator van het Vincentiaans Hulpbetoon in het Buitenland is overleden op woensdag 11 mei.

We wisten dat hij gezondheidsproblemen had maar hebben nooit gedacht dat hij ons zo vlug zou verlaten.

De Sint-Vincentiusvereniging van België heeft een vrome, bekwame en toegewijde  vincentiaan verloren.

Dat Vincent de Paul en Frédéric Ozanam hem mogen opnemen in het Koninkrijk waar hij de rechtvaardige beloning zal vinden voor zijn onvergankelijke inzet ten dienste van de minderbedeelden.

De Nationale Raad is de woordvoerder van alle Vincentianen in België om oprechte deelneming te betuigen aan de familie van Michel.

Léon Even,

Voorzitter van de Nationale Raad

In Memoriam Michel Bourgois.

Oprecht verrast vernamen wij het overlijden van één van onze dierbaarste en trouwste medewerkers in de Nationale Raad van onze Sint-Vincentiusvereniging, Michel Bourgois. Wij wisten dat het moeilijk ging met zijn gezondheid, maar zoals we hem kenden als een vechter en doorzetter op alle vlakken van het leven, kwam dit bericht toch nog eerder onverwacht.

Michel was een man met een enorme dossierkennis,  die alles nauwgezet volgde en bijhield. Hij was steeds op zoek naar vernieuwing en nieuwe wegen, om onze beweging steeds maar weer bij de tijd te brengen. Hij was oprecht sociaal bekommerd om de kleinsten en de meest vergeten mensen uit ons land uitzicht en nieuwe hoop te bieden. Zo  was hij de initiatiefnemer om ook de ‘liggende zieken van de KVZ’ in de grote familie van de Vincentianen op te nemen.

Hij was de motor achter de heropstartende VOSPI . Een initiatief om door Vorming en Spiritualiteit, alle leden van de Sint-Vincentiusvereniging de nodige achtergrond en weerbaarheid te geven in de Geest van Frederic Ozanam (onze stichter) en van Vincent Depaul (onze patroon).

Hij wilde steeds vooruit -niet dralen- met een zekere hardnekkigheid voor de goede zaak… ook als dit soms eens niet sympathiek overkwam.

Hij was gedreven en bekommerd om het juiste imago te geven aan onze beweging : woord en daad moesten samenvallen,  en mogen gezien en gehoord worden.

Dank U oprecht Michel, trouwe vriend, zovele jaren heb je geprobeerd als een echte Vincentiaan, naar het voorbeeld van Frederic OZANAM, in de geest van ST.VINCENTIUS , Jezus’ zending verder handen en voeten te geven :

“De geest van de Heer rust op mij, want Hij heeft mij gezalfd, om aan de armen een Blijde Boodschap te brengen.

Hij heeft mij gezonden om aan gevangenen verlossing, aan blinden genezing te verkondigen, om verdrukten in vrijheid te stellen,

om aan te kondigen het genadejaar van de Heer.

Heden is dit Schriftwoord in vervulling gegaan.” (Lc.4,18-19)

E.H. Michel Goeman,

Spiritueel raadgever van de Nationale Raad


Michel herinneren.

Michel blijven we ons herinneren als een groot mens.

Naar het einde van zijn loopbaan toe gaf hij een zinvolle invulling aan zijn leven

door de taak te aanvaarden de Vincentiusbeweging in Oost-Vlaanderen

te coördineren.

Hij nam initiatief om naast de bestaande activiteiten ook in Gent-centrum

een nieuw project op te starten dat de naam ‘Huize Nieuwpoort’ mee kreeg.

Het werd een thuis voor velen, een oase binnen de stadsdrukte voor mensen

op zoek naar gehoor, erkenning, naar doorbreken van vereenzaming,

een nieuwe doorstart, naar zoveel meer …

Hij was de ruggengraat, de steunpilaar voor die nieuwe vrijwilligerswerking.

Zijn taak lag op provinciaal niveau, zijn werkruimte een verdieping hoger dan het onthaal.

Hij zou zich nooit rechtstreeks mengen in de konkrete werking van het onthaalhuis,

maar als toetssteen, als klankbord was hij meer dan goud waard.

Wekelijks kwam hij er zijn administratieve taken afhandelen

en nooit liet hij na de ‘gasten’ in het onthaal te groeten.

Even later vond hij het zijn taak om in het nationaal bestuur van de beweging,

Oost-Vlaanderen op de kaart te zetten, deel te nemen aan internationale congressen,

contacten te leggen en te onderhouden met Afrikaanse deelwerkingen.

Door zijn gedrevenheid, nam hij steeds meer hooi op de vork.

Zijn doorgedreven engagement, zijn gegeven woord,

zijn vertrouwen in  medewerkers,

de evolutie die hij bij zichzelf toeliet op dit nieuwe werkterrein van sociale zorg,

zijn een blijvende stimulans voor elk van ons.

Jef Heynderycx,

Huize Nieuwpoort